1 Ahşap Malzemenin Seçimi
Tekne yapımında kullanılacak ağaç seçilirken şu özelliklere bakılır (ölçüler ve kurallar için: Türk Loydu, Kısım 27: Boyları 24 m’den küçük ahşap yolcu teknelerinin yapımı ve klaslanması):
- Hava ve neme dayanım: yağmur, rüzgâr ve rutubetin bozucu etkisine dayanmalı; daralma–genişleme (çalışma) oranı düşük olmalıdır.
- Mekanik direnç: omurga, posta, döşek gibi taşıyıcı elemanlar sürtünme, çarpma ve aşınmaya uğrar; bu elemanların ağacı fiziksel ve mekanik bakımdan güçlü olmalıdır.
- Eğri elemanlara uygunluk: posta, praçol gibi eğri parçalar için doğal olarak eğri büyümüş, bükülme özelliği yüksek, budaksız ve düzgün lifli ağaç kullanılır (video: eğri ağaçtan parça çıkarma).
- Emprenye edilebilme: denizdeki odun zararlılarına karşı, özellikle suyla temas eden kısımlar katran yağı ya da epoksi reçineyle emprenye edilir; ağacın koruyucu maddeyi iyi emmesi gerekir.
- Yapışma: tutkalla birleştirilecek ağaç, kullanılan yapıştırıcıyla iyi uyum sağlamalı ve sağlam bir yapışma direnci vermelidir.

Emprenye
Emprenye, ahşabın bünyesine kimyasal koruyucuların emdirilmesidir. Ahşabı mantar, böcek, termit ve deniz kurdu gibi zararlılardan koruyarak hizmet ömrünü uzatır. Araştırmalar emprenyenin yapışma direncini azalttığını gösterdiği için, tutkallı (lamine) elemanlarda bu ilişki göz önünde tutulur.
Ağaçların çoğunda öz odun zararlılara karşı dayanıklı, diri odun ise hassastır; taşıyıcı elemanlar öz odundan yapılır.
Tekne yapımında kullanılan ağaçlar
Doussie

Afrika kökenlidir. Öz odunu kırmızımsı kahverengidir; mantara, böceğe, termite ve deniz zararlılarına karşı çok dayanıklıdır. Sert olduğu için işlenmesi güçtür; çivi ve vida için ön delme gerekir. Kolay yapışır. Meşe ve tik yerine kullanılabilir.
Tik (teak)

Güneydoğu Asya kökenlidir (Hindistan, Myanmar, Tayland). Yosuna ve zararlılara karşı çok dirençlidir. İşlenmesi orta güçlüktedir; kesicileri çabuk körelttiği için tungsten karbür uçlu testere kullanılır. Ön delme gerekir; iyi cilalanır.
Iroko

Afrika’da yetişir. Öz odunu mantara, termite ve deniz zararlılarına dayanıklıdır; diri odunu kolay, öz odunu zor emprenye edilir. Kolay işlenir. Sentetik tutkal kullanılmalıdır; dolgu yapılırsa çok iyi cilalanır.
Meşe

Diri odunu 2–5 cm genişliğinde ve sarımsı beyazdır; öz odunu açık kahverengidir ve zamanla koyulaşır. Öz odunu çok dayanıklıdır ama zor emprenye edilir. Çivileme güçtür, ön delme uygundur. İyi yapışır.
Kestane

Anadolu kestanesi tekne yapımına çok uygundur: sert, sıkı yapılı ve esnektir, az çalışır. Mantara ve hava etkilerine dayanıklıdır; su altında çok uzun ömürlüdür. Bol tanen içerir. Kerestesi, suda çözünen maddelerinden arınması için kaplamadan önce bir süre denizde bekletilir.
Karaağaç

Tekne yapımında yalnızca birkaç türü kullanılır. Yerli türü Karadeniz Bölgesi’nde yetişir; en değerlisi ova karaağacıdır. Kerestesi sert, sıkı yapılı ve uzun liflidir; meşe kadar dayanıklıdır. Zor işlenir, kesicileri çabuk köreltir.
Makore

Afrika kökenlidir; “Afrika kirazı” adıyla da satılır. Öz odunu pembe–kırmızımsı kahverengi, düzgün lifli ve dekoratiftir; çok dayanıklıdır. Silis içerdiği için kesicileri köreltir; tungsten karbür uç ve ön delme gerekir.
Sapelli

Afrika’da yetişir; boyu 45 m’ye, çapı 120–180 cm’ye ulaşır. Öz odunu kırmızımsı kahverengi ve ince damarlıdır. Kolay kesilir, iyi yapışır, iyi cila kabul eder; çivi ve vidayı iyi tutar.
Maun

Akaju adıyla da bilinir. Öz odunu açık pembemsi kahverengidir, kesildikten sonra kırmızımsı kahverengiye döner; mantara ve böceğe dayanıklıdır. Kolay işlenir, ancak keskin kesici ister.
Sedir

Öz odunu açık kahverengi–kırmızımsı kahverengidir ve kendine özgü hoş bir kokusu vardır. Tekne yapımında kullanılan batı kırmızı sediri Kuzey Amerika’da yetişir. Hafiftir; kolay işlenir, çivilenir, vidalanır ve cilalanır.
Ağaç türlerinin fiziksel ve mekanik özellikleri

2 Omurga
Omurga, teknenin bütün yapı elemanlarını üzerinde taşıyan, baştan kıça kadar uzanan ahşap elemandır.
Masif omurga genellikle yekpare (tek parça) ağaçtan yapılır. Büyük tekneler için yeterince uzun yekpare ağaç bulmak zordur; bu yüzden büyük teknelerin omurgaları boy ekleme yapılarak istenen uzunluğa getirilir.


Kurulmakta olan ahşap tekne iskeleti: Omurga üzerine dikilmiş postalar ve onları geçici olarak tutan şablon çıtaları.
3 Omurga Çeşitleri

Kıçtan görünüş:
- (1) Ana omurga
- (2) İç omurga: döşeklerin üzerinden geçerek omurgayı tekneye bağlar.
- (3) Salma omurga: en altta, ağırlık merkezini aşağı çeken balast.
Ana omurga
Ahşaptan, masif veya lamine yöntemle yapılır. Teknenin altında boydan boya uzanır; yan yüzlerinde dış kaplama (borda kaplaması) tahtalarının oturacağı aşoz oyukları bulunur. Teknenin bütün yapı elemanları onun üzerine kurulur.

İç omurga
Omurganın tekneye bağlanmasını sağlayan elemandır. Başta, baş bodoslama praçolunun üzerindeki döşek hizasından başlar; kıçta bodoslama temeline kadar devam eder. Döşeklerin üzerinde hazırlanan yatağa yerleştirilir. Ana omurga gibi boyuna tek parçadan, masif veya lamine yöntemle yapılır. Ana omurga, arada döşekler kalacak şekilde uzun saplamalarla iç omurgaya bağlanır.



Kontra omurga
Ana omurgayı çarpma, sürtünme ve aşınma gibi dış etkilerden korumak amacıyla ana omurganın altına yerleştirilir.

Profil görünüşü: Ana omurganın altındaki koyu şerit kontra omurgadır; karaya oturma ve sürtünmede aşınan bu parça, omurgaya zarar vermeden değiştirilebilir.
Salma (balast) omurga
- Özellikle yelkenli teknelerde ve yatlarda ağırlık merkezini aşağı çeker; teknenin büyük açılarda yatsa bile doğrulabilmesini sağlar.
- Omurganın hemen altında yer alır.
- Kurşundan, demirden veya betondan yapılır: tasarımda belirlenen ölçülerde kalıbı hazırlanır ve dökülür.
- Tekne kurulmadan önce de, tekne kurulduktan sonra da yerine takılabilir; omurgaya saplama ve somunla bağlanır.
- Yerleşimi ve yapısı teknenin özelliğine göre değişir.

4 Aşoz
Aşoz; ahşap teknelerde borda kaplama tahtalarının kenarını yerleştirmek için omurganın iki yanına, omurga boyunca açılan keskin (V kesitli) yuvadır.
İlk kaplama tahtası bu kanala oturur.

5 Yapıştırma (Lamine) Yöntemiyle Omurga

Lamine omurga: İnce ahşap katmanlar lifleri aynı yönde üst üste yapıştırılır. Uzun ve kusursuz tek parça ağaç bulma zorunluluğunu ortadan kaldırır; eğri biçimler kalıpta kolayca elde edilir.
6 Omurga Yapımında Kullanılan Ağaçlar
Omurga için sert, yoğun ve suya dayanıklı ağaçlar seçilir. Aşağıdaki tabloda ağaç türlerinin omurga yapımına uygunluğu I–III arasında derecelendirilmiştir: I çok uygun, II oldukça uygun, III az derecede uygun.
| Ağaç türü | Omurgaya uygunluk |
|---|---|
| Doussie | I |
| Iroko | II |
| Karaağaç (Avrupa) | II |
| Karaağaç (Türkiye) | II |
| Kestane | III |
| Makore | II |
| Maun | II |
| Meşe (Amerika) | II |
| Meşe (Türkiye) | II |
| Sapelli | III |
| Tik (teak) | I |
Tik ve doussie en uygun türlerdir; kestane ve sapelli az uygundur.
7 Bodoslamalar
Bodoslamalar, dış kaplamaların başta ve kıçta üzerinde birleştiği, omurgadan itibaren yükselen elemanlardır; omurganın baştaki ve kıçtaki uzantılarıdır.
Masif bodoslama, doğal eğriliğe sahip tek parça ağaçtan ya da çeşitli biçimlerde birleştirilmiş iki parça ahşaptan yapılır.
Baş bodoslama
Omurganın başta yukarı yükselen kısmıdır. Teknenin suyu göğüsleyen kısmı olduğu için büyük yüklere maruz kalır; bu nedenle kıç bodoslamaya göre çok daha dayanıklı yapılır. Teknenin baş formunu oluşturacak şekilde omurgaya bağlanır.


Kıç bodoslama ve ayna
Omurganın kıçta yükselen kısmına kıç bodoslama denir; teknenin aynasını gövdeye bağlar.
Ayna kıç, teknenin sonunda boyuna elemanları birleştiren kısımdır. Kıç bodoslama ile borda ve güverte kaplamaları ayna kıça tutturulur.


Omurga–bodoslama birleşimi: Yatay omurga ile yükselen kıç bodoslama, aralarındaki üçgen takviye parçası (praçol) ile birbirine bağlanır. Praçol köşe birleşimini güçlendirir.
Malzeme ve işçilik
Ahşap tekneler güneş, yağmur, deniz suyu, dalga ve rüzgâr gibi pek çok etkiye açıktır; bodoslamalar bu etkilere en çok maruz kalan elemanlardır. Bu nedenle sağlam bir konstrüksiyona sahip olmaları, kaliteli malzemeden ve iyi bir işçilikle yapılmaları gerekir.
Bodoslama yapımında kullanılan ağaçlar

8 Lamine Bodoslama
Lamine ahşap eleman, ince ahşap katların kontrollü koşullarda özel tutkallarla üst üste yapıştırılmasıyla elde edilir. Lamine bodoslama, bu yöntemle istenen biçim ve ölçüde üretilen bodoslamadır.
Biçim verilmiş lamine bodoslama

Katlar kalıpta eğilerek yapıştırılmış; bodoslamanın eğrisi tek parça hâlinde elde edilmiştir.
Lamine bodoslamanın kalıbı

Zemine çakılı takozlar bodoslamanın eğrisini verir; tutkallanan katlar bu takozlara işkencelerle sıkıştırılır.
Avantajları
- Büyük boyutlarda uygun masif ağaç bulmak güçleşir; laminasyonla büyük elemanlar üretilebilir.
- İnce katlara kolay biçim verildiği için bodoslama eğrileri rahatça elde edilir.
- İnce biçilen ağaç doğal yolla hızlı ve ucuz kurur; kalın ağacın kurutulması uzun ve pahalıdır.
- Boy ve en birleştirmeyle çok küçük (en az 20 cm) parçalar bile kullanılır, fire azalır; budak, çatlak, çürük gibi kusurlu kısımlar ayıklanabilir.
- Katlar arasındaki tutkal su itici olduğundan lamine ağaç, aynı türün masifine göre daha az çalışır; boyutça daha kararlıdır.
Dezavantajları
- Ahşabın tutkallamaya hazırlanması ve tutkallanması ek işçilik getirir.
- Dayanım tutkalın kalitesine bağlıdır; yüksek dayanımlı tutkallar pahalıdır.
- Özel ekipman (kalıp, işkence, pres) gerektirir.
- Kaliteli ürün için imalatın her aşaması özenle yapılmalıdır.
Laminasyon tekniği
Katlar, lif yönleri birbirine paralel ya da dik gelecek şekilde tutkallanır; paralel düzen daha yaygındır. Eleman kavisli ise katların lif yönleri paralel olmak zorundadır.
Praçol
Praçol, birbirine açıyla bağlanan iki elemanın (örneğin omurga ile bodoslamanın) köşesini güçlendiren dirsek biçimli takviye parçasıdır.
Ahşap praçol

Doğal eğriliği olan ağaçtan kesilmiş praçol; lifler köşeyi izlediği için parça çok sağlamdır.
Yerine bağlanmış praçol

Omurga ile bodoslamanın birleştiği köşeye oturtulmuş, boyanmış praçol.
9 Döşekler
Döşekler; omurgayı, postaları ve karinayı enine birleştiren dip yapı elemanlarıdır. Teknenin alt bölümündeki bağlantıyı sağlar ve mukavemeti artırır.
Teknenin büyüklüğüne göre ahşaptan, dövme çelikten, çelik köşebentten ya da çelik levhadan yapılabilir.
Ahşap döşek

Ahşap döşekler her postada, postanın iki kolunu omurga üzerinde birbirine bağlar.
Döşeklerin iç omurgayla desteklenmesi

Döşeklerin üzerinden geçen iç omurga (sotropo), döşekleri tekne boyunca birbirine ve omurgaya bağlar.

10 Postalar
Postalar, omurganın üzerinde omurgaya dik olarak iki yana yükselen elemanlardır. Teknenin gövde biçimini tanımlar, enine mukavemeti sağlar; borda kaplamasını, iç omurgayı ve güverte bağlantılarını taşır.

Posta çeşitleri ve yapım teknikleri
Basma postalar

Buharla yumuşatılıp eğilen ince tirizlerden yapılır. Derinliği ve kalınlığı boyunca aynıdır. Omurgadan küpeşteye, hatta omurganın üzerinden geçerek küpeşteden küpeşteye tek parça uzanabilir.
Kesme postalar

Eğriliğe uygun biçilmiş parçaların geçme ya da bindirmeyle eklenmesinden oluşur. Kalınlığı aynıdır; derinliği alttan üste doğru azaltılır.
Tabakalı (lamine) postalar

Birbirine yapıştırılan ahşap katlardan oluşur. Eğrilik azsa katlar düzken yapıştırılıp sonra biçim verilir; eğrilik fazlaysa yapıştırma yerinde ya da güçlü kalıplarda yapılır.
Lamine postanın kalıpta sıkılması

Tutkallanan katlar kalıba işkencelerle sıkıştırılmış; tutkal kuruyunca posta eğrisini korur.
Türk Loydu'na göre posta ölçüleri

11 Kemereler
- Kemere: postaları enine birbirine bağlayan ve güverteyi taşıyan kirişlerdir.
- Kemere praçolu: kemereyi postaya bağlayan ahşap dirsek ya da üçgen çelik levhadır.
- Sehim (kemere bombesi): kemerelere, ortası yüksek olacak şekilde hafif bir eğrilik verilir; böylece güvertedeki su ortada birikmez, bordalara akar.
Kemereler, alttan görünüş

Bordadan bordaya uzanan kemereler güverte kaplamasını taşır.
Kemereleri atılmış tekne

Postaların üst uçları kemerelerle birbirine bağlanmış; ortadaki boşluk kamara ve ambar ağzı için bırakılmış açıklıktır.
Kemere çeşitleri
- Ana kemereler: tekneyi genişliğine bağlar, postaları karşılıklı birleştirir ve güverte bombesini oluşturur.
- Öksüz kemereler: ambar ağzı gibi güverte açıklıklarına rastlayan kemereler kesilir; bu kısa kemerelere öksüz kemere denir.
- Derin kemereler: kalınlığı ve genişliği ana kemereden fazladır; direk dibi gibi yükün yoğunlaştığı yerlerde kullanılır.
Kemere tirizi

Öksüz kemerelerin bağlandığı, güverte açıklığının kenarı boyunca uzanan boyuna elemandır.
Kırlangıç kuyruğu geçme

Kemerelerin bağlantısında kullanılan, erkek ve dişi parçaları kırlangıç kuyruğu biçiminde olan sağlam geçme; çekmeye karşı açılmaz.
Türk Loydu'na göre kemere ölçüleri

12 Boyuna Bağlantı Elemanları
Postaları ve kemereleri tekne boyunca birbirine bağlayan elemanlardır; gövdenin boyuna mukavemetini artırır.
Istralya

Döşeklerin ve postaların üzerine içeriden, baştan kıça doğru atılan boy bağıdır.
Tülani

Kemerelerin altında tekne boyunca uzanır; kemerelerin yükünü eşit dağıtır, güvertenin ve kamara tavanının esnemesini önler. Tek parça ağaçtan ya da lamine yapılabilir.
Bel kertmesi

Postanın en çok eğildiği dirsek (sintine dönümü) hizasında içeriden boyuna atılan boy bağıdır; posta araları takviyeyle doldurulur.
Braketler

Birbirine açıyla bağlanacak tekne elemanlarını birleştiren bağlantı parçalarıdır.
13 Güverte
Güverte, teknenin üstünü kapatan yatay yüzeydir; evdeki döşemeye benzetilebilir. Tekne boyunca tek parça uzanmadığında kıçtaki bölüme kıç güverte, baştaki yükseltilmiş bölüme baş kasara güvertesi denir.
Tik kaplamalı güverte

Güverte tahtaları tekne boyunca döşenmiş; aralarındaki koyu çizgiler sızdırmazlık dolgusudur.
Yapım aşamasında güverte

Kaplaması tamamlanmış güverte ve üzerindeki kaporta (kapak) açıklıkları.
14 Dış Kaplama ve Kalafat
Dış kaplama, tekne gövdesinin omurgadan en üst noktaya (küpeşteye) kadar tahtalarla sırayla kaplanmasıdır.
Masif dış kaplamanın zayıf yanları:
- Kaplama tahtalarının araları açıktır; dolgu (kalafat) gerektirir.
- Tahtaya biçim vermek zordur.
- İşçiliği ve maliyeti fazladır.

Kalafatlama
Kalafatlama, kaplama tahtaları arasındaki derzlere (armuzlara) katranlı pamuk ya da kendirin sıkıştırılmasıdır.
Armuz önce ucu üçgen kalafat demiri ve ağır ahşap tokmakla genişletilir; bu sırada armuzun iç kısmı asla patlatılmaz. Sonra katranlı kalafat pamuğu aynı aletlerle armuza sıkıştırılır. Büyük teknelerde üç sıra kalafat yapılır; orta sıraya kırcala denen bükülmüş kendir ip konur.
Kalafat yalnızca sızdırmazlık sağlamaz; tahtaları birbirine sıkıştırarak kaplamanın tek bir kabuk gibi çalışmasını da sağlar.
Kalafat demiri

Ucu yassı kalafat demiri armuza yerleştirilip tokmakla vurulur.
Kalafat pamuğunun yerleştirilmesi

Bükülmüş pamuk ip, kalafat demiriyle armuza sıkıştırılıyor.
15 Form Çıtaları
Tekne kurulurken önce omurganın üzerine, başa yakın, ortaya ve kıça yakın olmak üzere üç kalıp posta dikilir. Bu kalıpların dışına form çıtaları (tiriz) tutturulur ve uçları baş ve kıç bodoslamalara bağlanır.
Form çıtaları yalnızca beş noktadan (üç kalıp ve iki bodoslama) sabitlendiği için esnektir; ileri geri oynatılarak teknenin su altı biçimi ayarlanır. Öteki postalar bu çıtalara göre hazırlanır.
Ahşap teknelerin biçimi yalnızca siparişe göre değil, yüzyıllar boyunca coğrafyanın, iklimin ve ticaretin etkisiyle gelişmiştir; her bölgenin kendine özgü tekne formu vardır.
Form çıtalarıyla verilen tekne formu

Kalıp postaların dışına çakılmış yatay form çıtaları gövdenin biçimini ortaya çıkarıyor.
Postaların dizilmesi

Form çıtalarına göre hazırlanan postalar omurga üzerine sırayla dikiliyor.
Postaları tamamlanmış iskelet

Baştan kıça bütün postalar yerinde; iskelet kaplamaya hazır.
Kaplamaya hazır tekne

Postaların dışındaki çıtalar formu sabitlerken tekne kaplama aşamasına geliyor.
16 Türk Loydu Kesit Ölçüleri
Tekne boyu (L) arttıkça omurganın ve bodoslamaların kesit ölçüleri büyür. Baş bodoslama dipte daha kalın, üstte daha incedir.
| Boy L (m) | Omurga | Baş bodoslama | Kıç bodoslama | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kalınlık (mm) | Derinlik (mm) | Dipte | Üstte | Kalınlık (mm) | Derinlik (mm) | |||
| Kalınlık (mm) | Derinlik (mm) | Kalınlık (mm) | Derinlik (mm) | |||||
| 14 | 285 | 140 | 155 | 155 | 125 | 125 | 125 | 125 |
| 16 | 320 | 160 | 170 | 170 | 140 | 140 | 140 | 140 |
| 18 | 355 | 175 | 190 | 190 | 150 | 150 | 150 | 150 |
| 20 | 385 | 195 | 205 | 205 | 165 | 165 | 165 | 165 |
| 22 | 410 | 210 | 220 | 220 | 175 | 175 | 175 | 175 |
| 24 | 435 | 230 | 240 | 240 | 190 | 190 | 190 | 190 |
Örnek: 18 m boyundaki bir teknede omurga 355 mm kalınlığında ve 175 mm derinliğindedir.
17 Videolar: Ahşap Tekne Ustaları
Omurganın, bodoslamanın ve postaların usta elinde nasıl biçimlendiğini görün:
Karadeniz'in emektar tekne ustalarıTRT Haber · Türkçeİzlerken: Omurga, posta ve kaplamanın hangi sırayla kurulduğunu izleyin.
Ahşap Tekne Ustası | Geçmişin Gölgesinde | TRT BelgeselTRT Belgesel · Türkçeİzlerken: Ustanın ağaç seçerken ve eğri parçaları hazırlarken nelere baktığını not edin.İngilizce videolarda YouTube’un otomatik Türkçe altyazısını açabilirsiniz.
Kaynaklar
- Kesit ölçüleri tablosu: Türk Loydu (sunumdaki “Türk Loydu Kalınlık Hesabı” tablosundan).
- Türk Loydu, Kısım 27: Boyları 24 m’den küçük ahşap yolcu teknelerinin yapımı ve klaslanmasına ilişkin kurallar (2014).
- Y. Temel, ders notları: 10. hafta ve 11. hafta.